واتکینس Ph.D. خود را دررشته ی روان شناسی بالینی از دانشگاه کلمبیا گرفت و از سوی انجمن ملی ارائه مدارج علمی درآمریکا ، به عنوان روانکاو شناخته شد . دکتر واتکینس مدتی پرزیدنت بورد آمریکا درزمینه ی هیپنوتیزم برای روانشناسان [ قسمت 30 ] درانجمن روانشناسان آمریکا بوده و مدتی هم پرزیدنت انجمن جهانی هیپنوتیزم بالینی و تجربی بوده است .
درمجامع علمی هیپنوتیزم ، مقام پرزیدنتی به افرادی پیشنهاد یا اعطا می شود که به اعتقاد افراد آن انجمن یا جامعه از لحاظ مقام علمی ، تحقیقات و تألیفات برترین و والاترین فرد در آن انجمن بوده باشد . واتکینس درضمن یکی از دو نفری بود که این انجمن جهانی را پایه گزاری و تأسیس کرد .
دکتر واتکینس درشرایط کنونی استاد بازنشسته ی دانشگاه مونتانا بوده و به عنوان استاد میهمان دردانشگاه ایالتی واشینگتن ، دانشگاه کالیفرنیا درلوس آنجلس ، دانشگاه شمال غربی و
دانشگاه اورگان تدریس کرده است .
او به عنوان سرپرست روان شناسان ، برای مدت 16 سال بر کلیه بیــمارستانها ، درمــانگاهها و نـهادهــائی که در زمینه های مختلف به سربازان قدیمی خدمات روان شناسانه را ارائه می دادند ، خدمت می کرده است . درشرایط کنونی او با همسرش هلن که او هم روان شناس است ، در میسولا درایالت مونتانا زندگی می کنند .
آزمونِ « افتادنِ دست »
این تست که به سادگی قابل اجراء است ، برای تشخیص میزان هیپنوتیزم پذیری بیماران که درکارهای درمانی مورد نیاز است ، بسیار لازم و ضروری است . این روش که براساس تجربیات بالینی دکتر واتکینس ساخته و پرداخته شده ، این ویژگی را دارد که درتمام طول انجام آن از واژۀ « هیپنوتیزم » استفاده نمی شود . افرادی که به این آزمون ساده و سریع جواب مثبت می دهند ، حتماً این استعداد و آمادگی را دارند که به انواع روشهای القای خلسه هم جواب مثبت بدهند . به باور واتکینس ، برای درمانگران که تازه با هیپنوتیزم آشنا شده و هنوز اعتماد به نفس کافی را برای القای خلسه در سوژه ها و یا بیماران پیدا نکرده اند ، می توانند با اعتماد به نفس و اطمینان از این تست هیپنوتیزم پذیری استفاده کنند . دربسیاری از موارد اشکال یا شکست درالقای خلسه به علت عدم مهارت افراد تازه کار نیست ، بلکه به خاطر عدم اعتماد به نفس آنهاست که به سوژه هم منتقل می شود .
این روش دربخش چهارم از کتاب تکنیکهای هیپنوتیزم درمانی جلد اول است که این کتاب در 392 صفحه تدوین شده است و تاکنون درحدود یک سوم اولیه آن توسط اینجانب ترجمه و تایپ شده است. دراین روش یا تکنیک [ به طور خلاصه ]
به این صورت عمل می شود و به بیمار گفته می شود :
برای امتحان کردن عکس العمل ها یا رفلکس های تو ، لطفاً در صندلی بنشینید و دستها را به جلو دراز کنید ، درحالیکه کف دستها به پائین باشند و این دستها هیچگونه تماسی هم با یکدیگر نداشته باشند .
حالا لطفاً چشمانت را ببند و تصور کن که من یک سطل آهنی به تو می دهم . تو با دست راست یا چپ دسته ی این سطل را محکم بگیر و نگهدار . لــطفاً انــگشتانت را محکم اطراف دستگیره ی سطل قراربده .
حالا تصور کن که من دربرابر تو ایستاده ام و از طریق لوله ای ، آب به داخل این سطل می ریزم . لحظه به لحظه آب بیشتری به داخل این سطل می ریزم و سطل لحظه به لحظه سنگین و سنگین تر می شود...
به تدریج که درمانگر تلقین می کند که مقادیر بیشتر و بیشتری آب به داخل سطل می ریزد ، دستی که به صورت خیالی سطلی را گرفته به پائین و پائین تر می آید و درنهایت میزان پائین آمدن دست ، به صورت قطعی با میزان هیپنوتیزم پذیری سوژه بستگی دارد . اگردست آنقدر به پائین بیاید که درنهایت بر روی پای فرد یا روی میز قرار بگیرد ، این سوژه به راحتی می تواند حتی در جلسه اول به سیر قهقرائی درزمان و انواع توهمات برسد .
شرح و تفسیر این آزمون که بسیار مفصل است ، صفحات 94 ، 95 ، 96 ، 97 ، 98 و 99 کتاب تکنیکهای هیپنوتیزم درمانی را اشغال کرده است و بیان تمام آنها درحوصله ی این سایت نیست .
